Herfst

kaal de dag
op het bleekveld van de werkelijkheid

goede, stille nacht
breng mij
in mijn nabijheid

dan kom jij
met geluiden en dromen
jij die de code kent
het zegel verbreekt, de tijd verstopt
dan laait het vuur
dat zien bevrijdt
en hoor ik pas
wat jij ooit sprak

totdat een steen gaat door de ruit
het is het licht dat buiten lacht

maar na een dag
wil ik weer terug
nacht voor nacht
steeds dichter bij

de weerstand wijkt
© Theo van de Vliet